برف هفت سالگی را بخاطر صدای پدر دوست داشتم، وقتی میگفت: "پاشو ببین چه برفی اومده..."برف ده سالگی را بخاطر آدم برفیهایش،برف چهارده سالگی را بخاطر اخبار و تعطیلیهایش،برف هجده سالگی را درست یادم نیست در میان افکار، یخزده بودم!برف بیست سالگی قدم زدنهای عاشقانه و رد پاهایم،برف بیست و پنج سالگی به بعد فقط سرد بود و سرد بود و سرد... + نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم دی ۱۴۰۰ ساعت 14:52 توسط سوری  |